|
|
|||||||||||
|
____________________ |
|||||||||||
 |
|||||||||||
 DO SZKOŁY CZAS
SEMESTR W RYTMIE ZMIAN Bieżący semestr rozpoczęliśmy w postaci jednej koedukacyjnej grupy usamodzielnienia liczącej łącznie 20 osób. Taka postać grupy funkcjonowała do Świąt Wielkanocnych. Po nich powróciliśmy ponownie do dawnej formy tj dwóch grup usamodzielnienia- chłopców oraz dziewcząt. Do grupy dziewcząt przyjęto w bieżącym semestrze 3 osoby Sylwię, Agnieszkę i Grażynę, natomiast do grupy chłopców Dawida i Fabiana. W trakcie semestru usamodzielnili się: Damian, Kamil oraz mieszkaniec mieszkania usamodzielnienia Sebastian . W mieszkaniu na miejscu Sebastiana zamieszkał Marcin. W trakcie wakacji bądź po ich zakończeniu usamodzielnią się jeszcze: Kasia, Anetka i Agnieszka. Kadra wychowawcza grupy usamodzielnienia również uległa zmianie- ponownie pracuje z nami pani Halinka, przyszły również dwie nowe Panie- p. Iwonka i p. Monika. W wyniku ponownego rozdzielenia się grup konieczne było zagospodarowanie wyłączonych z użytku pomieszczeń. W ten sposób przywrócono świetlicę gr chłopców, 3 sypialnie, pokój wychowawców, oraz kuchenkę. Wychowankowie na nowo zostali rozlokowani w pokojach. Pracy przy tym było wbród- ponownie panowie wytężali swoje mięśnie przenosząc tapczany, szafy, mniejsze i większe szafki, dziewczęta zwinnie jeździły po podłogach szczotkami , mopami, myły regały- po prostu sama rozkosz. Wspólnymi siłami z tymi zmianami uwinęliśmy się w niecały tydzień. Zakończył się również remont łazienek na piętrze- teraz są piękne jak z obrazka. Zakupiliśmy do nich nowe wieszaczki, lustra, suszarki podsufitowe. Chłopcy zamontowali je samodzielnie, a mistrzem „złota rączka” w tej dziedzinie okazał się Marcin. Mijający rok szkolny przyniósł wiele zmian-
zmieniali się
wychowankowie, wychowawcy, kształt grupy. Przed nami wakacje- czas
swobody, beztroski, radości. Część z nas wyjedzie do rodzin,
część pozostanie w placówce. Mimo, że do nowego roku
szkolnego zostały ponad dwa miesiące czasem zastanawiamy się jaki
on będzie, co z sobą przyniesie? Odpowiedzi na te pytania poznamy
za jakiś czas, natomiast póki co życzymy wszystkim udanych i
słonecznych wakacji.
Pożegnania
nadszedł czas…
KOLEJNA OSIEMNASTKA Sobota 27.04.2008 była niezwykle udanym dniem. Na placu za naszym domem pojawiły się suto zastawione stoły i zaczął unosić się dym ze znajdującego się tuż obok nich grilla. Zapytacie cóż to za okazja? A okazja była nie byle jaka, gdyż Kamil i Beata właśnie ukończyli osiemnaście lat. Pogoda była przecudna, więc grillowanie było niezwykle odpowiednią formą uczczenia tej ważnej chwili w życiu naszych przyjaciół. Jak to już zwykle bywa nie mogło zabraknąć gości, prezentów ,życzeń no i oczywiście tortu. Nie lada sztuką było jednak podpalenie na nim świeczek, gdyż urwis wiatr szybko gasił każdą podpaloną świeczkę. Gdy udało nam się wygrać walkę z żywiołem i jubilaci zdmuchnęli świeczki, przyszła pora na jedzenie pyszności, które zawitały na naszych stołach. Czas umilała nam rozchodząca się z wystawionych na zewnątrz głośników. W tej miłej atmosferze nasi drodzy jubilaci otrzymali swoje pierwsze dorosłe lanie- 18 pasów na zadek. Dla Beaty byliśmy dość łagodni, natomiast Kamil długo pamiętał wymierzone mu razy. Czas mijał bardzo mile i jak się z czasem okazało również aktywnie. Chłopcy rozegrali mecz w piłkę nożną, natomiast koedukacyjny mecz rozegraliśmy w piłkę siatkową. W rozgrywkach uczestniczyli również nasi wychowawcy- pan Kamil zawzięcie kopał w piłkę, natomiast Panie Madzie z poświęceniem angażowały się w serwowanie, atakowanie i odbieranie serwów. A oto kilka wspomnień utrwalonych na karcie pamięci aparatu fotograficznego.
A tak to u nas jest po zmianach Bieżący rok szkolny rozpoczęliśmy zupełnie zwyczajnie: dwie grupy usamodzielnienia, to samo piętro, Ci sami wychowawcy, no może troszkę nas (wychowanków) doszło, troszkę się wcześniej usamodzielniło. Ale jak wszyscy wiemy, życie niesie ze sobą wiele zmian i niespodzianek. W październiku okazało się, że konieczne jest połączenie grup i ma zostać tylko jedna- koedukacyjna. Część z nas wróciła do grup macierzystych, muszą troszkę poczekać zanim do nas powrócą- nieco wydorośleć i dojrzeć do pełnienia obowiązków, których tak wiele jest w naszej grupie. Z żalem żegnaliśmy również wychowawców, odeszła od nas Pani Ania, Pani Halinka i Pani Madzia M. Opieką swą i troską otoczyły dzieci z młodszych grup wychowawczych. Z nami pozostali: Pani Madzia D., Pani Gosia, Pani Janeczka i Pan Kamil. Po pewnym czasie Pani Janeczka nieco podupadła na zdrowiu i aktualnie przebywa na urlopie zdrowotnym. Na jej miejsce powróciła Pani Magda M. Łączenie grup było dla nas niezwykle pracowitym okresem- szalona przeprowadzka głównie chłopców na stronę piętra, która dotychczas stanowiła teren grupy dziewcząt. Przenoszenie mebli, rzeczy osobistych, wyposażenia pokoju wychowawców itp., itd….Ale po pewnym czasie uporaliśmy się z tym i teraz wszystko jest już na swoim miejscu w ładzie i składzie. Po zamieszaniu z wyposażeniem pozostało jedynie się damsko- męsko„dotrzeć”. Jak świat światem od zawsze wiadomo, że płeć żeńska jest znacznie bardziej pedantyczna i drobiazgowa niż męska, troszkę czasu zajęło naszym paniom zanim pogodziły się z tym faktem. Po połączeniu grup mamy do dyspozycji sześć pokoi mieszkalnych, pokój wychowawców, kuchenkę, dwie świetlice oraz dwie łazienki. Łazienka dziewcząt została właśnie wyremontowana, niebawem czeka nas remont łazienki chłopców. Aktualnie po roszadach nasza grupa liczy 20 osób- 9 dziewcząt i 11 chłopców. Oprócz naszej gromadki w skład grupy wchodzi dwóch chłopców i cztery dziewczęta mieszkające w mieszkaniach usamodzielnienia. Jeżeli chodzi o szkoły w których się uczymy to wygląda to następująco: gimnazja- 7 osób zasadnicze szkoły zawodowe- 14 osób szkoły średnie- 5 osób. Dwoje z nas- Agnieszka i Sebastian w tym roku przystąpi do egzaminu maturalnego. Oczywiście wszyscy mocno trzymamy za nich mocno kciuki.
To dopiero była impreza. Jak zwykle, gdy w naszej grupie nadchodzi czas osiemnastych urodzin wszyscy zaczynamy się radować i intensywnie snuć plany związane ze zbliżającą się imprezą. Tym razem w dorosłość wchodzili: Wiola, Aneta i Damian. Wspólnie postanowiliśmy, że uroczystość będzie przebiegała w bardzo swojskich klimatach- muzyka biesiadna i discopolo , oczepinowe zabawy, bigos itp. Jak zaplanowaliśmy- tak zrobiliśmy, a przygotowań było co niemiara. Wyobrażacie sobie ile trzeba się napracować, nadźwigać zakupów na przeszło 50 osób. Na szczęście chłopcy wytężyli swoje mięśnie, dziewczęta błysnęły talentem kulinarnym i udało się. Imprezę zorganizowaliśmy na pięknie odnowionej niedawno stołówce naszego Domu. Poustawialiśmy stoły i krzesła udekorowaliśmy pomieszczenie balonami i bibułą- klimat wręcz karnawałowy. Najwięcej przygotowań oczywiście czekało nas w dniu uroczystości (sobota 02.02.2008)- jak zwykle walka z czasem mimo, że wszyscy pracowali na wysokich obrotach. No i wreszcie nadeszła magiczna godzina 17.00- i zaczęło się. Oprócz pełnej obsady wychowawczo- wychowankowej naszej grupy na uroczystość przybyli zaproszeni goście: Dyrekcja placówki, niektórzy wychowawcy, rodzina i przyjaciele jubilatów. Aby wszystko szło sprawnie Sebek i Przemek pełnili rolę konferansjerów (w tych niebieskich koszulkach i granatowych kamizeleczkach wyglądali przecudnie), A, że chłopcy obdarzeni są ponadprzeciętnym poczuciem humoru natychmiast wprowadzili wszystkich zgromadzonych w wesoły nastrój. Jak to już zwykle bywa na imprezach osiemnastkowych zanim nastanie czas baletów i hulanek trzeba wyściskać jubilatów, życzyć im szczerze wszystkiego co najlepsze i zarzucić ich mnogością prezentów. Tak było oczywiście i tym razem, nie zabrakło również gromkiego „Sto lat” i zdmuchiwania świeczek z tortów. W związku z tym, że z naszej Wioli jest nie lada wokalistka jeden z nich Pani kucharka pomysłowo przystroiła słodkim mikrofonem. Po życzeniach, prezentach i torcie nadszedł czas na ciepły posiłek, a po nim rozpoczęły się tańce. Najpierw Wiola zaprosiła wszystkich do zabawy w pociąg, który miała poprowadzić Pani dyrektor Monika. Chyba nikt z nas nie przypuszczał, że ma taka kondycję, zanim zabawa dobiegła końca młodzież była ledwo żywa. Niemniej jednak szybko odsapnęliśmy i bawiliśmy się dalej na pełnych obrotach. Dla gości Wiola przygotowała jeszcze jedną fajną zabawę- w skrócie polegała ona na tym, że każdy uczestnik miał przydzieloną jakąś funkcję (woźnicy, króla, królowej, koła od wozu, bądź konia). Wiola czytała opowiadanie i gdy padła nazwa np król- osoba pełniąca tę rolę musiała wstać z krzesełka i je obiec- jeśli się pomyliła za karę zjadała cytrynę. Mistrzem w zajadaniu kwaśnych owoców został Kuba- biedaczek mylił się co chwilę. A i Wioli się nie upiekło- pomyliła się w czytaniu i tez otrzymała przekąskę- śmiechu było co niemiara. Nasi roztańczeni Panowie również przygotowali niespodziankę- pokaz breakdance’a, musimy przyznać, że byliśmy pod wrażeniem. Uroczystość trwała do 22.00, po pięciu godzinach hulanek nadszedł czas sprzątania- zmywaliśmy, nosiliśmy, ustawialiśmy, zamiataliśmy, myliśmy…….. bez końca. Daliśmy jednak radę i już czekamy na kolejną „osiemnastkę” w naszej grupie.
Dla uświęcenia więc Świąt i ku uciesze najmłodszych wychowanków naszego Domu, postanowiliśmy (w ramach działającego przy naszym Domu kółka teatralnego) przygotować świąteczną bajkę ,pt . „Będzie Boże Narodzenie” Obyliśmy mnóstwo prób, sprzeczek, napięć i salw śmiechu, Aż wreszcie nadszedł dzień występu. Oprócz dzieci i naszych pracowników, na wieczór wigilijny zaproszone były władze naszego miasta, a także nasi sponsorzy. Nasz występ baaaardzo się podobał, dlatego postanowiliśmy wystawić naszą bajkę innym dzieciom. W kolejnych dniach przedświątecznych odwiedziliśmy wszystkie gostynińskie przedszkola z naszym przedstawieniem. Warto było – dzieciaki były uradowane, a my pełni satysfakcji. Za rok powtórzymy to przedsięwzięcie. Mamy nadzieję, że wszystkim goszczącym na naszej stronie Świętą upłynęły w atmosferze ciepła i miłości, my życzymy Wam SZCZĘSLIWEGO 2008-go ROKU. A oto scenariusz naszej bajki- mamy nadzieje, że spotka się z Państwa uznaniem. Będzie Boże Narodzenie Kołysanka – dziewczyny ( Śnieżynki) Mikołaj IV
Co się dzieje!! ? Do diabła! Chciałem powiedzieć do Mikołaja!! Co to jest? Mikołaj V Szybko! Szybko! Mikołaj najpoważniejszy Stop! Stop! Nikt Was nie budził, bo nie było potrzeby! W tym roku nie będzie Bożego Narodzenia. Wszystkie Mikołaje Co?! W tym roku nie bę- dzie Bo-że- go Na- ro – dze-nia???? Mikołaj Najpoważniejszy Nie będzie Mikołaj 4 To niemożliwe! Ludzie! Chciałem powiedzieć : Mikołaje!!!! Mikołaj 2 To skandal! Nikt z nami tego nie uzgadniał! Mikołaj 3 To samowola! Dawać Mikołaja Sprawozdawcę! Gdzieś trzeba dzwonić! Cos trzeba robić! Wszyscy śpiewają: Manipulacje Wychodzi Mikołaj sprawozdawca Mikołaj Sprawozdawca Naprawdę nie będzie Bożego Narodzenia! Mikołaj 1 Co???!! Co ???? Kto tak powiedział??? Mikołaj 2 Oszalałeś! Boże Narodzenie musi być! Mikołaj 3 Ty wiesz co to jest Boże Narodzenie! Chcesz żebyśmy zostali bezrobotni? Mikołaj Sprawozdawca Komputer powiedział, że nie będzie Bożego Narodzenia! Wszystkie Mikołaje Kom- pu- ter????!!!!! Mikołaj Sprawozdawca Tak komputer Mikołaj 2 O matko Mikołajska! Mikołaj 4 Ludzie! Chciałem powiedzieć Mikołaje! Cos trzeba zrobić. Może komputer się pomylił? Sprawozdawca Nie. Komputer się nie myli! Wszyscy patrzą na komputer Mikołaj Najpoważniejszy Zapytaj go jeszcze raz. Cisza I głos: BO- ŻE- GO – NA- RO- DZE- NIA BRAK Jęk zawodu Mikołaj 5 To przez ten wredny komputer! Mikołaj 1 Eee tam! Co ma do tego komputer! Na całym świecie ludzie korzystają z komputerów, pracują dzięki nim szybko i dokładnie. Mikołaj 2 No i co z tego? Ale komputery są nieczułe i niewrażliwe. Piosenka Dla kogo to wszystko Mikołaj 2 A Wigilia? A choinka? A kolędy? A pasterka? To już nic nie będzie? Mikołaj Sprawozdawca ( drżącym głosem) Nnnnie wiemmm… Mikołaj 1 Spytaj komputera Sprawozdawca przyciska guziczki. Komputer milczy. Sprawozdawca przyciska szybciej nerwowo. Komputer milczy. Mikołaj 3 A widzisz? Do kitu ten komputer. Głupi jest i tyle! Sprawozdawca Nie jest głupi, tylko skąd ma wiedzieć, czy będzie Wigilia i choinka, i kolędy, i pasterka, jeśli nikt nie zakodował w jego pamięci takich informacji Mikołaj Najpoważniejszy A o tym Bożym Narodzeniu to kto mu powiedział? Sprawozdawca Nikt. Komputer nie zarejestrował żadnej prośby do Mikołaja, żadnego listu, żadnej karteczki. Nic. Nic nie otrzymał. I wysunął logiczny wniosek: Bożego Narodzenie nie będzie. Mikołaj 1 A przecież rozrzuciliśmy miliony ulotek: Mikołajowa Agencja Usługowa poleca szeroki zakres działalności. Mikołaje patrzą po sobie Mikołaj 2 Żadnego listu? Mikołaj 3 Żadnej karteczki? Mikołaj 4 Ani nawet modlitewki do Mikołaja? Mikołaj 5 A sny? Nikt nie śnił o prezentach od Mikołaja? Mikołaj Sprawozdawca Nic. Kompletnie Mikołaje znów patrzą po sobie przerażająco smutno. Wtem słychac pukanie. Mikołaje ( wszystkie zrezygnowanym głosem) Proszę! Wchodzą dwa Aniołki Mikołaj 2 Ooo… Aniołki. Co chcecie Aniołki? Aniołek 1 Przyszłyśmy poćwiczyć kolędy. Już czas. Mikołaje kiwają głowami z politowaniem Aniołek 2 Zacznijmy od tej najpiękniejszej Cicha noc Aniołek 1 ( przerywa gwałtownie) Nie! Nie! Ta jest za smutna na początek. Lepiej tę wesołą Przybieżeli do Betlejem Śpiewa coraz wolniej i ciszej, patrząc na miny mikołajów Chwała na wy…. Aniołek 1 Co??? Nie zamierzcie ćwiczyć kolęd? Mikołaj 3 Niech im ktoś wreszcie powie prawdę! Mikołaj Najpoważniejszy W tym roku nie będzie Bożego Narodzenia … Mikołaje nie wytrzymują i wybuchają płaczem. Aniołek 1 ( do Aniołka 2) Nie będzie ??? To co my mamy zrobić z listami?? Mikołaj 5 Jakimi listami? Mikołaj 1 Przecież żadne listy nie przyszły. Aniołek 2 Przyszły. Przyszło wiele listów. Aniołek1 ( do aniołka 2) Przynieś worek Aniołek przyciąga duuuży wór Aniołek 2 Przyszły na stary adres: Ś-W-I-Ę-T-Y M-I-K-O-Ł-A-J WSZYSTKIE Mikołaje uderzają się dłonią w czoło Mikołaj 1 No, proszę, chcieliśmy sobie unowocześnić pracę. Mikołaj 2 Komputera nam się zachciało Mikołaj 3 ( do Mikołaja1) To Ty wymyśliłeś komputeryzację Mikołajewa!!! Do Mikołaja 4 A czy nie Ty wymyśliłeś nową nazwę (ironicznie) Mikołajowa Agencja Usługowa… Mikołaj 4 Mało brakowało, a dzieci nie otrzymałyby prezentów Mikołaj Najpoważniejszy Dajcie spokój! Było minęło, wracamy do starych zwyczajów. Mikołaj 5 Kochane Aniołki! Jak ja Was lubię! Aniołek 1 A zeszłego roku wytarzałeś mnie w śniegu! Mało się nie rozchorowałem! Aniołek 2 A mnie podciąłeś nogi na ślizgawce! Mikołaj 5 Kto się czubi, ten się lubi. Ale jeśli nie lubicie takich żartów to już nie będę. Aniołki ( razem, energicznie kręcąc głowami) Nie lubimy Mikołaj 5 Dobrze, dobrze, nie będę. Słowo Mikołaja. Aniołki( razem) No to my już nie będziemy się gniewać! Mikołaj Najpoważniejszy Ale jeśli Boże Narodzenie jest normalne, to kolędy trzeba przećwiczyć, podajcie ton Aniołki podają ton( wszyscy śpiewają zachęcając widownię) Wśród nocnej ciszy Mikołaj Najpoważniejszy Dziękuję. Dziękuję. Teraz do roboty Mikołaje wyciągają listy, siadają, czytają z zainteresowaniem. Aniołki zaglądają im przez ramię. Z niektórymi listami Mikołaje podchodzą do brzegu „ sceny” i czytają głośno fragmenty. Mikołaj 1 O. Monika 6 lat: „ Święty Mikołaju, chciałaby dostać laleczkę” O !!! lalek na magazynie mamy bardzo wiele, spełnimy twoje marzenie. Mikołaj 3 Pawełek , lat 3: „ Kochany Mikołaju, chciałbym duuuży samochód” Hm, Pawełek nie ma pewnie prawa jazdy więc specjalnie dla niego wynajdziemy największy, z najmniejszych oczywiście samochodzików. Mikołaj 5 A tu Ola pisze: „ Chciałabym dostać zeszyt i piórnik” Przyniesiemy Ci Olu zeszyt i długopisy i prześliczny pamiętnik. Mikołaj 2 O, a tu jakiś taki pomięty list, ciekawe od kogo? A to Staś pisze - „ chcę , żeby mnie ………. Wszyscy kochali” O to już będzie cięższa robota i potrzebne będą do tego aniołki. Wychodzą aniołki i wszyscy śpiewają finałową piosenkę
W dniu 7 grudnia 2007 roku w Gostynińskim Centrum Edukacyjnym, Mikołajkowy już po raz kolejny odbył się Turniej o Puchar Starosty Gostynińskiego dla wychowanków PZPO-W w Gostyninie. Tradycyjnie z grupy usamodzielnienia w turnieju tym wystartowało wielu wychowanków. Walka o zwycięstwo była naprawdę zajadła, jednak równocześnie przebiegała w zdrowej sportowej atmosferze. W kategorii Szkół Średnich Chłopców wygrał Marcin G, który okazał się lepszy od Kamila R. oraz Marcina N. Wśród dziewcząt w tej samej kategorii wygrała tak jak przed rokiem Paulina W, która okazała się lepsza od Wioletty M. Nasz wychowanek Damian G. zwyciężył natomiast w kategorii szkół gimnazjalnych. Wszyscy uczestnicy turnieju byli zadowoleni z mile spędzonego czasu. Przedstawienie „Nie pal proszę” W grupie usamodzielnienia wielu wychowanków pali papierosy. Z tego powodu w dniu 30 listopada 2007 roku wychowankowie tej grupy, zorganizowali przedstawienie, które miało ukazać szkodliwość palenia tytoniu. Na przedstawienie te zostali zaproszeniu wychowankowie innych grup socjalizacyjnych i interwencyjnych, którzy mają problem z nałogiem nikotynowym. Najpierw dwie wychowanki, które nie palą papierosów przedstawiły informacje o szkodliwości tego nałogu. Kolejnym etapem było przedstawienie scenki sytuacyjnej, w której udział brali „palacze”. Scenka miała nakłonić do rzucenia nałogu. Po przedstawieniu wszyscy uczestnicy byli podzieleni na grupy i mieli wymyśleć hasła antynikotynowe.. Na koniec spotkania wszyscy uczestnicy wypełniali ankietę, której celem było sprawdzenie czy poprawnie zapamiętali informacje o szkodliwości palenia nikotyny. Myślę, że może chociaż kilku wychowanków teraz zastanowi się nad szkodliwością tego nałogu i rzuci go.
| Grupa usamodzielnień dziewcząt | Grupa usamodzielnień chłopców |
Witamy po wakacjach Chociaż to już wrzesień, to w
pamięci mamy jeszcze wakacje. A jest co wspominać! Wychowanki i wychowawcy
Nowy rok szkolny rospoczęliśmy ze
zmienionym składem. Dwie z naszych koleżanek zamieszkały w mieszkaniu
usamodzielnień. Stopniowo również dochodziły do nas młodsze koleżanki :
Ola D , Sylwia G , Andzelika O , Paulina W, Sylwia G, Aknieszka L.
Dziewczyny szybko zagospodarowały się w naszej grupie , chętnie w niej
spędzają czas . Podoba im się nauka samodzielnego życia. Zawsze w razie
potrzeby mogą liczyć na pomoc starszych dziewczyn. We wrześniu w naszej
grupie odbyła się uroczysta kolacja :18-te urodziny Agnieszki K ,
pożegnanie Beaty C, oraz Justyny L . Życzymy im wszystkiego dobrego w
samodzielnym, dorosłym życiu . W pażdzierniku z pomocą grupy chłopców
przygotowałyśmy uroczyste przedstawienie z okazji Dnia Nauczyciela .
Przedstawienie bardzo podobało się wychowawcom, pracownikom naszej
placówki oraz zaproszonym gościom . W listopadzie świętowaliśmy 18-te
urodziny Eweliny K .Niestety nie było hucznej zabawy z powodu panującej
wtedy żałoby w Polsce , ale i tak przyjęcie przebiegło w ciepłej i
miłej atmosferze.
Ubiegły rok szkolny przyniósł nam znowu zmiany w grupie. Z powodu usamodzielnienia się odeszły: Katarzyna, Paulina, Patrycja i Eliza. Do domu rodzinnego powróciły: Marlena i Judyta. Dwie nasze koleżanki mimo usilnych naszych starań nie chciały dalej uczyć się i po ukończeniu 18 lat zostały skreślone z listy wychowanków. Były to: Małgorzata i Justyna. Przez cały rok uczyłyśmy się gospodarować własnym budżetem, gotowaliśmy posiłki, piekłyśmy ciasta, przygotowywałyśmy desery. Czynnie uczestniczyliśmy w życiu całej placówki, włączaliśmy się do organizacji Wigilii, Świąt Wielkanocnych, Dnia Dziecka. Długie, jesienno-zimowe wieczory wypełniały nam prace nad przygotowaniem stroików świątecznych. Sprzedawaliśmy je potem w różnych urzędach i instytucjach. Pozyskane pieniądze przeznaczyliśmy na dwie wycieczki. Byliśmy dwa razy w Warszawie. Mieliśmy możliwość zwiedzenia stolicy oraz uczestniczenia w nagraniu telewizyjnym do programu "Duże dzieci". Oszczędne gospodarowanie budżetem pozwoliło nam zaoszczędzić pieniądze, które przeznaczyliśmy na zakup mebli do kącika wypoczynkowego. Bardzo spodobała nam się forma gromadzenia funduszy poprzez sprzedaż własnoręcznie wykonanych prac, która pozwala nam realizować własne marzenia. W okresie wakacji większość z nas była w domach rodzinnych, a Weronika uczestniczyła w koloniach zorganizowanych przez placówkę w Ustrzykach i Tarnawie. Nie wszyscy jednak pojechali tam, gdzie chcieli. Dominika musiała opuścić placówkę, gdyż decyzją Sądu została skierowana do Zakładu Wychowawczego. Jesteśmy grupą usamodzielnień dziewcząt przy PZPOW w Gostyninie. Skład grupy jest zmienny. Jest nas około 14 osób. W grupie uczymy się samodzielności, przygotowujemy do dorosłego życia. Wiele rzeczy w grupie wykonujemy sami: malujemy pomieszczenia, sprzątamy, wykonujemy drobne naprawy, pierzemy, gotujemy. Praktycznie funkcjonujemy bez pomocy z obsługi personelu. Z powodu ciągłych zmian osobowych, dużej ilości dzieci, okres przydatności mebli i sprzętu jest dużo krótszy niż w normalnych domach. Obecnie stan tych mebli jest zły. Potrzebne nam są szafy, komody, krzesła, biurka. Jeśli dysponują Państwo tego typu wyposażeniem i gotowi jesteście nam pomóc, prosimy o kontakt dd@gostynin.edu.pl. _______________________ W a k a c j e 2005
Nasz e-mail: grupa_usach1@poczta.onet.pl 24 października 2006 roku Firma Biedronka (oddział Wyszków i p. Ania Piątek - dziękujemy!) podarowała nam 6 ładnych stolików komputerowych. Bardzo za ten dar serca w imieniu
grupy chłopców dziękujemy!
_______________________ W dniu 25 maja 2006 r., razem z grupą usamodzielnień dziewcząt wybraliśmy się na wycieczkę do Warszawy, aby kolejny raz obejrzeć naszą piękną stolicę i podziwiać jej urokliwe miejsca. Zwiedziliśmy więc Stare Miasto, Łazienki, Pałac Kultury. Był to szczególny dzień ponieważ przypadł w dniu pierwszej wizyty Papieża Benedykta XVI w Polsce. Byliśmy bardzo szczęśliwi widząc z dala przejazd Papieża ulicami Warszawy. Atrakcją dla nas okazał się również spektakl w teatrze Buffo, w którym mogliśmy podziwiać "Romeo i Julię" w obsadzie najlepszych aktorów. Wykonaliśmy pamiątkowe zdjęcia z aktorami i wróciliśmy z wycieczki pełnej wrażeń.
W dniu 19 czerwca 2006r., po raz drugi wybraliśmy się na wycieczkę do Warszawy, aby uczestniczyć w nagraniu telewizyjnym do programu pt. "Duże dzieci". Nagranie było bardzo ciekawe ponieważ mogliśmy spotkać tam znane postacie z telewizji takie jak: W. MANN, K.HOŁOWCZYC, Z. HAJZER. Niesamowite były oczywiście dzieci, których wypowiedzi były czasami mocno zaskakujące. Mieliśmy czas na pamiątkowe zdjęcia z gwiazdami tego programu. Po wieczornym seansie w kinie zjedliśmy kolację w McDonalds i wróciliśmy do domu. Kilka dni temu oglądaliśmy w telewizji wydanie programu "Duże dzieci" z naszym udziałem.
Szkolenie Po tegorocznych wakacjach zaszło kilka zmian w naszej grupie, a między innymi zmienił się skład naszej grupy. Odeszło od nas kilku naszych kolegów, a na ich miejsce przyszli nowi wychowankowie z młodszych grup: Damian z grupy III, Arek z grupy II i Marcin z grupy I. Oprócz tego, że przyszli do nas nowi koledzy, to przebudowano nam również piętro, dzięki temu mamy dwa pokoje więcej. My sami również wzięliśmy się do roboty i odnowiliśmy kolejne dwa pokoje oraz zakupiliśmy nowe meble do kuchenki.
Obecnie w naszej grupie jest 12
osób. Oprócz Damiana, Arka i Marcina są to Sebastian, Przemek, Kamil,
Michał, Darek, Łukasz, Marcin i jeszcze jeden Marcin i Piotrek.
Oczywiście, jak moglibyśmy zapomnieć o naszych kochanych wychowawcach,
którymi są: A tak wogóle jesteśmy najlepszą i najsympatyczniejszą grupą w naszej placówce. _______________________ W a k a c j e 2005
SCENARIUSZ ZAJĘĆ OTWARTYCH
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
______ 
______ 
___ 
___ 
______ 
______ 
______ 
______ 
