Wychowankowie

 

 

    WITAJCIE ! W naszej grupie znów zmiany. W styczniu odeszli od nas do Domu w Bratoszewie Magda, Łukasz i Kasia, a przyszli nowi mieszkańcy: rodzeństwo Damian, Paulina, Anetka, Rafał i Grzesio. Damian i Paulina są teraz najstarszymi wychowankami w naszej grupie. Ich przyjściu towarzyszyły przygotowania do balu karnawałowego, którego nasza grupa była w tym roku organizatorem. To na nas spoczywał więc obowiązek zorganizowania wspaniałej ostatkowej zabawy, ponieważ termin balu zbiegł się akurat z ostatkami. Musieliśmy udekorować salę, na której były tańce, konkursy i wspaniała zabawa. Oczywiście aby tradycji stało się zadość, jak co roku odbył się konkurs na najciekawszy strój. Jury oceniało w następujących kategoriach wiekowych: przedszkolaki, dzieci z klas I-III, klas IV-VI oraz gimnazjaliści i ponadgimnazjaliści. Emocji nie brakowało, a stroje niektórych naszych kolegów były wprost oszałamiające. Niektóre wywoływały salwy śmiechu, ale były też i takie, które budziły strach i niepokój. W naszej grupie wszyscy byli przebrani: był szeryf, zorro, czarownica z kotkiem, młoda para, żołnierz, słodka truskaweczka, judoka, indor,  plażowa dziewczyna za którą przebrał się Krzysio.  I jak na każdym poważnym balu nie mogło zabraknąć wyboru króla i królowej balu. Królem został Damian z naszej grupy, a królową Dominika z grupy I interwencyjnej. A potem już trwała wspaniała zabawa, tzn. tańce, pląsy, kółeczka i pociągi. W rolę konferansjerów i zarówno wodzirejów wcielili się nasi starsi koledzy: Wiola, Przemek i Sebastian za co serdecznie Wam dziękujemy. Byliście rewelacyjni! Serdeczne podziękowania składamy również Zespołowi Muzycznemu „HELIOS” bez którego nie byłoby tak udanej zabawy i wielu towarzyszących jej emocji.

    A po balu odliczaliśmy już dni do rozpoczęcia ferii zimowych. Niektórzy z nas spędzili je w swoich domach, a ci którzy pozostali w placówce mieli zorganizowane różnorodne zajęcia. Każdy mógł znaleźć coś ciekawego dla siebie. Byliśmy na basenie i w kinie. Odbył się turniej tenisa stołowego, zajęcia teatralne, wieczór walentynkowy, Karaoke. A gdy pogoda dopisywała chodziliśmy na spacery.
    Szczęście dopisało Damianowi, którego zabrał na kilka dni do Warszawy nasz samodzielny już wychowanek Grzegorz. Celem tej wyprawy była głównie nauka jazdy na nartach. Niektórzy to mają szczęście !!! Dziękujemy  Grzegorz.
    Dwa tygodnie słodkiego leniuchowania szybko zleciały. Teraz już zabieramy się do nauki aby zasłużyć na fajnie spędzone wakacje.

____Cześć! To my wychowankowie grupy II interwencyjnej. Witamy wszystkich odwiedzających naszą stronę po wakacyjnej przerwie. Skład naszej grupy  nieco się zmienił. W pierwszym tygodniu września odeszli od nas: Wiola, Emilka, Karolina, Adam i Ewa. Byli oni z nami od października 2006r. Mieliśmy więc dużo czasu aby się zaprzyjaźnić i zżyć ze sobą.  Często wspominamy życzliwą, opiekuńczą i dowcipną Wiolę, rozmarzoną o artystycznej duszy Emilkę, roztargnioną Karolę i  zawsze uśmiechnięte bliźniaki: Adasia i Ewcię.  Serdecznie Was pozdrawiamy i pamiętamy o Was.
____Pożegnaniu towarzyszyło jednocześnie przywitanie nowych mieszkańców naszej grupy. Przybyło do nas rodzeństwo Patryk, Klaudia, Adrian i Damian. Smutek rozstania z jednymi został złagodzony powitaniem i chęcią poznania nowych kolegów i koleżanki.
____Obecnie w naszej grupie są: Krzysio, dwóch Patryków, Łukasz, Hubert, Madzia, Klaudia, Adrian, Damian, Mateusz, i najmłodsze dziewczynki: Kasia i Nicola.
____Szybko się okazało, że najstarsi chłopcy mają wspólną pasję, grę w piłkę nożną. Rozgrywają mecze piłki nożnej w każdej wolnej chwili, czemu towarzyszą zawsze silne emocje. Dziewczyny: Klaudia i Madzia lubią spędzać czas na wspólnych rozmowach, słuchaniu muzyki oraz przymierzaniu różnych strojów. To ostatnie sprawia im wielką frajdę. Równolatkowie Adrian, Mateusz i Damian lubią oglądać bajki, układać puzzle oraz budować ciekawe i pomysłowe budowle.
____Po wielu godzinach spędzonych w szkole i trudach nauki oddajemy się tym przyjemnością i miło spędzamy czas na wspólnej zabawie. Jesteśmy jedną, wielką rodziną, w której co prawda zdarzają się drobne nieporozumienia, ale lubimy się, wspieramy w trudnych chwilach i zawsze możemy na siebie liczyć.
____ Aby lepiej się poznać i miło spędzić popołudniową sobotę wraz z wychowawcami zorganizowaliśmy integracyjne ognisko. Odbyło się ono 15 września b.r. na Dybance. Pogoda była wymarzona. W przygotowaniu chrustu pomogli nam starsi koledzy z grupy usamodzielnień, a kije do pieczenia kiełbasek przygotowała pani Renatka. Najpierw poszliśmy na spacer, obserwując zmiany zachodzące w przyrodzie w związku ze zbliżającą się jesienią. Drzewa już teraz są piękne, mieniące się różnobarwnymi liśćmi. Następnie puszczaliśmy latawce, co sprawiało wielką radość Mateuszowi  i Damianowi. Wreszcie nastąpił moment przez wszystkich bardzo oczekiwany, rozpalenie ogniska. Zadania tego podjął się pan Marcin z Patrykiem i Krzysiem. Wykonawcy spisali się na medal, ognisko zapłonęło. Pieczone w ognisku kiełbaski były pyszne. Na koniec usiedliśmy wokół ogniska i śpiewaliśmy piosenki. Był to mile spędzony czas, przeżycia na długo pozostaną w naszej pamięci. 


____Ale to nie koniec przyjemności, które odbyły się we wrześniu. 29 września świętowaliśmy "Dzień Chłopca". Odbyła się uroczysta kolacja ze słodkim poczęstunkiem, który przygotowały dziewczynki z naszej grupy oraz dyskoteka dla całej społeczności naszego domu. Chłopcy zostali obdarowani drobnymi prezentami. Byli mile zaskoczeni. Uroczysty poczęstunek upłynął w miłej atmosferze.  

Czas wakacji minął nam w grupach interwencyjnych bardzo szybko i z utęsknieniem go dziś wspominamy.
Wychowawcy wraz z pedagogiem placówki rozstrzygnęli w tym czasie konkurs LITERACKI pt.: "MOJE WYMARZONE WAKACJE".
Laureatką I miejsca została 17-letnia Wiola. Oto fragment jej nagrodzonego opowiadania.

"( ... ) wkrótce będą wakacje. Jedni chcą jechać nad morze, innym marzą się góry lub wycieczki zagraniczne. A moim największym marzeniem są wakacje z rodziną. Może to być choćby jeden tydzień, ale bez alkoholu i awantur. Widzę jak Adaś i Ewa biegają po podwórku, starsze rodzeństwo tańczy przy dyskotekowej muzyce, a ja siedzę na leżaku i czytam w upalny, letni poranek ciekawą opowieść z serii sag rodzinnych.
Tęsknię za normalną rodziną. ( ... )"