Opowiem Wam bajkę. To nie było ani za siedmioma górami, ani za siedmioma lasami i nie było tam ani Kopciuszka, ani Śpiącej Królewny ale był Zaczarowany piesek. Piesek mieszkał w budzie. Nikt nie wiedział, że jest czarodziejski. Mała dziewczynka Zosia zaniosła jedzenie. Były to resztki, bo Zosia była biedna. Zosia mieszkała w domu dziecka. Nie miała rodziców tylko babcię Alinę. Zaczarowany piesek mieszkał u babci Aliny. Pewnego dnia, kiedy dawała Zosia Czarusiowi - pieskowi jeść, to on odezwał się ludzkim głosem, podziękował za jedzenie. Zosia przestraszyła się, a potem o wszystkim opowiedziała babci. Cieszyła się, że może on spełnić życzenia. Postanowiły, że poproszą Czarusia o to, żeby Zosia wróciła do babci oraz o nową budę dla Czarusia i o zdrowie babci. Nic się nie działo, poszły spać. Rano zobaczyły, że Czaruś ma nową budę, nadeszło pismo, że Zosia pozostaje w domu na zawsze u babci. Babcia czuła się wspaniale. Żyły długo i szczęśliwie.